การแข่งขัน (Competition) หมายถึง “การต่อสู้ระหว่างบุคคลหรือกลุ่มบุคคลเพื่อให้ บรรลุเป้าหมายอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นเป้าหมายเดียวกัน” เมื่อไหร่ก็ตามถ้าคนเรามีเป้าหมาย อย่างเดียวกันแล้ว การแข่งขันจะเกิดขึ้นทันที ในการกีฬาก็เช่นเดียวกัน นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันต่างก็มีเป้าหมายอย่างเดียวกันคือชัยชนะ การให้ความหมายของการแข่งขันที่กล่าว มานี้เป็นการให้ความหมายของการแข่งขันในเชิงพฤติกรรม ซึ่งเซิร์ท (Church. 1968) ได้กล่าวไว้ว่า การให้ความหมายของคำบางคำทางด้านสังคมวิทยาออกมาในเชิงพฤติกรรมจะ ไม่สื่อความหมายเท่าที่ควร โดยเฉพาะคำว่า “การแข่งขัน ควรให้ความหมายออกมาในรูปของสถานการณ์ทางสังคม ซึ่งการให้ความหมายในลักษณะของการแข่งขันจำเป็นต้อง กล่าวถึง ความร่วมมือ (Cooperation) ควบคู่กันไปด้วยจึงจะทำให้เกิดความเข้าใจดียิ่งขึ้น เชิร์ท กล่าวว่า ความร่วมมือจะเกิดขึ้นเมื่อผลประโยชน์ (Payoff) ของบุคคลจะได้มาก็ต่อเมื่อบุคคลต้องร่วมมือกัน เช่น การที่นักกีฬาในทีมเดียวกัน ร่วมมือกันเพื่อที่จะทำคะแนนเอาชนะคู่แข่งขันให้ได้ เป็นต้น สถานการณ์ การแข่งขัน หมายถึง “สถานการณ์ใด ๆ ที่บุคคลตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป แข่งขันกันเพื่อผลประโยชน์หรือส่วนแบ่งที่มากกว่าหรือสมบูรณ์กว่า และความสำเร็จของ ตัวเขาเองจะเกิดขึ้นเมื่อมีการเปรียบเทียบพฤติกรรมของเขาเองกับคู่แข่งขัน ชนิดของการแข่งขันได้แบ่งชนิดของการแข่งขัน โดยพิจารณาจากผลที่ได้รับจากการแข่งขันเป็นสำคัญ โดยแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 ลักษณะด้วยกัน คือ

1. การแข่งขันโดยตรง (Direct Competition) หมายถึง สถานการณ์การแข่งขันที่ บุคคลทำการแข่งขันกับบุคคลอื่น โดยการทำให้ความสำเร็จของตนเองเกิดขึ้นบนความล้มเหลวของคู่แข่งขัน เช่น เทนนิส มวย มวยปล้ำ ฟันดาบ และกีฬาประเภททีม (Team Sports) ทุกชนิด

2. การแข่งขันโดยอ้อม (Indirect Competition) หมายถึง สถานการณ์ที่บุคคลแข่งขันเพื่อความสำเร็จกับคู่แข่งขันที่ไม่ใช่บุคคล (Non Personal) ได้แก่ การที่บุคคลพยายามแข่งขันกับมาตรฐานสถิติหรือความสำเร็จของตัวเองที่ผ่านมา การแข่งขันในลักษณะนี้อาจเรียกว่าเป็นการแข่งขันกับตัวเอง การแข่งขันโดยอ้อมนั้นเป็นการพยายามแสดงให้เห็นถึงระดับความสามารถของบุคคล การแข่งขันที่มีลักษณะเป็นการแข่งขันโดยอ้อม ได้แก่ การปีนเขา การวิ่งไปตามลักษณะตามธรรมชาติ (Cross Country Run) การแข่งขันยกน้ำหนักที่พยายามทำลายสถิติเดิมของตนเอง เป็นต้น นอกจากนี้ มอลพาส (Malpass, 1962) กล่าวว่า การเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาของมนุษย์ในสังคมปัจจุบันมีความมุ่งหวังอยู่ 2 ประการคือ เพื่อความเป็นเลิศ (Excellence) และ เพื่อชัยชนะ (Winning) แล้วแต่บุคคลใดจะให้ความสำคัญต่อสิ่งใดมากกว่ากัน ในการแข่งขันโดยตรง สิ่งที่จูงใจหรือผลักดันให้บุคคลเข้าร่วมการแข่งขันโดยตรงก็คือ ชัยชนะเหนือแข่งขัน มากกว่าที่จะแข่งขันเพื่อความเป็นเลิศ ซึ่งแตกต่างกันกับการแข่งขันโดยอ้อมที่คำนึงถึงความเป็นเลิศ เป็นสำคัญ

ลัสเซ็น (Luschen, 1970) กล่าวว่า การแข่งขันกีฬามีสภาพเป็นการแข่งขันแบบชัยชนะบนความพ่ายแพ้เสมอ คือการแข่งขันจะต้องมีคนชนะและมีคนพ่ายแพ้ ถ้าคนหนึ่งชนะ อีกคนจะต้องพ่ายแพ้ และได้กล่าวต่อไปว่า ผลรวมของการแข่งขันในลักษณะนี้มีค่าเท่ากับศูนย์เสมอ ซึ่งเรียกการแข่งขันแบบนี้ว่าเป็นการแข่งขันแบบ Zero-Sum Type Competition ในทางตรงกันข้าม การแข่งขันอีกแบบหนึ่งหรือที่ไม่มีผู้ชนะหรือผู้แพ้โดยเฉพาะเรียกว่า การแข่งขันแบบ Non Zero-Sum Type Competition ซึ่งการแข่งขันทั้งสองแบบแตกต่างกันตรงที่ การตีความ การให้ความหมายของความสำเร็จที่เกิดขึ้นจากการแข่งขัน ถ้าความสำเร็จหมายถึง ชัยชนะ ก็จะจัดเป็นการแข่งขันแบบ Zero-Sum Type Competition แต่ถ้าความสำเร็จที่ได้รับจากการแข่งขันนั้นเป็นความสนุกสนาน ความพึงพอใจ การปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น การแข่งขันในลักษณะนี้ก็จะเป็นการแข่งขันแบบ Non Zero-Sum Type Competition

จากที่กล่าวมาสรุปได้ว่า การแข่งขันกีฬา หมายถึง สถานการณ์การแข่งขันหรือการต่อสู้ระหว่างบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ร่วมมือกันเพื่อชัยชนะ เพื่อความเป็นเลิศ และเพื่อผลประโยชน์หรือส่วนแบ่งที่มากกว่ากับคู่แข่งขันที่เป็นบุคคลและไม่ใช่บุคคล โดยแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 ลักษณะ คือ การแข่งขันโดยตรง และการแข่งขันโดยอ้อม